دنیای مدیریت دانش

+ مدیریت دانش

تعریف مدیریت دانش

برای مدیریت دانش تعریف مختلفی بیان شده است، زیرا مبحث مدیریت دانش یک حوزه ی کاملا بین رشته ای بوده که تنوع وسیعی را از علوم مدیریت تا روانشناسی، جامعه شناسی، علوم سیاسی و فناوری اطلاعات و ارتباطات در بر می گیرد. در یک دسته بندی صورت گرفته از الیاس (2004) وی مدیریت دانش را ترکیبی از سه حوزه ی ذیل می داند:

1-     مدیریت منابع انسانی

2-     فناوری اطلاعات و ارتباطات

3-     سیستم ها و فرایند های سازمانی و اطلاعاتی

بنابراین بدیهی است تعاریف مختلف با رویکرد های مختلفی برای تبیین مدیریت دانش صورت گرفته باشد. در ذیل به برخی از این تعاریف اشاره می گردد:

-         مدیریت دانش فرایندی برای بکارگیری رویکردی نظام مند برای کسب، ساختار دهی، مدیریت و توزیع دانش در سراسر سازمان به منظور انجام سریع تر امور، استفاده از بهترین رویه ها و کاهش دوباره کاری ها است (نوناکا و تاکچی، 1995)

-         مدیریت دانش رویکردی تلفیقی و همکارانه برای خلق، کسب، سازماندهی، دسترسی و استفاده از سرمایه های فکری است (گری، 1996)

-         مدیریت دانش توجه به عنصر دانش فعالیت های کسب و کار به عنوان جزء آشکار کسب و کار است که در استراتژِ، خط مشی و رویه ها در تمامی سطوح سازمانی منعکس می شود و همچنین ایجاد رابطه ای مستقیم بین سرمایه ی های فکری و نتایج مثبت کسب و کار را در بر می گیرد (بارکلگ و مورای، 1997)

-         مدیریت دانش عبارت از بهره برداری و توسعه ی دارایی های دانشی یک سازمان در جهت تحقق اهداف سازمانی است. دانشی که مدیریت می شود شامل هر نوع دانش عینی و ذهنی است و مدیریت آن شامل تمامی فرایند های مرتبط با شناسایی، اشتراک و تولید دانش است. این امر مستلزم نظامی برای تولید و نگهداری از مخازن دانش و همچنین ترویج و تسهیل اشتراک دانش و یادگیری سازمانی است (داونپورت و پروساک، 1998)

-         مدیریت دانش مفهومی است که بر اساس آن اطلاعات به دانش قابل کاربرد تبدیل می شود و با تلاشی اندک برای اشخاصی که بتوانند از آن بهره گیرند، قابل استفاده خواهد بود (اینفورمیشن ویک، 2003)

-         مديريت دانش، فرآيند جمع­آوري ايجاد و استفاده از تخصص افراد سازمان و فرآيند ايجاد، ارائه و نشر، ارتقا و به كارگيري دانش در راستاي اهداف و مقاصد و فعاليتهاي سازمان است. (الیاس،2004)

-         مدیریت دانش تلفیقی از کسب و ذخیره سازی دانش آشکار، همراه با مدیریت سرمایه های فکری است (دالکر، 2005)

-         مديريت دانش سازمان دادن براي بيشتر و بهتر دانستن است(عيسائي و امين مقدم، 2006)

-         مدیریت دانش فرایند خلق و کسب دانش و نیز تسهیم آن در سازمان و میان اعضای سازمان به نحوی است که سازمان را در کسب مزیت رقابتی پایدار یاری کند

به طور کلی می توان گفت مديريت دانش، كوششي هماهنگ براي تصرف دانش حياتي سازمان، به اشتراك گذاشتن دانش سازماني و ايجاد ساز و كارهايي به منظور استفاده از اين دانش براي بهبود فرآيند تصميم­گيري، افزايش بهره­وري و نوآوري است. در راستاي رسيدن به اين اهداف، مديريت دانش به دنبال تصرف دانش، خرد و تجربيات با ارزش افزوده كاركنان و همچنين ساده­سازي، بازيابي و نگهداري دانش به­عنوان دارايي­هاي سازمان است.